|
| |
(Uit de nieuwsgroep)
Op 1 september 2001 wordt naar verluidt de nieuwe Wet Bescherming
Persoonsgegevens (WPB) ingevoerd.
Een grote vraag is: wat voor gevolgen heeft dat voor genealogen.
Hoewel ik geen jurist ben, heb ik me door de wetgeving heen geworsteld.
Wanneer we de regels strikt zouden toepassen, komt het erop neer dat het
vanaf die datum niet alleen niet is toegestaan om genealogische gegevens van
levende natuurlijke personen te verzamelen zonder hun toestemming, maar ook
om deze in bezit te hebben (voor zover deze zijn opgeslagen in een al dan
niet geautomatiseerde "registratie"). Mijns inziens vallen de meeste
genealogische computerprogramma's onder deze laatste definitie.
Zoals al werd vermeld in de discussie op deze groep over dit onderwerp, is
de huidige wet (WPR, die komt te vervallen als de WBP is ingevoerd) minder
strikt op het punt van expliciete toestemming van de betrokkene.
Ik heb deze vraag een tijd geleden voorgelegd aan het CBG, en de
Registratiekamer. Namens de eerste reageerde Dhr. Rob van Drie die het
volgende schreef:
" Over privacy en genealogie publiceerde ik een artikel in 1998 in ons
kwartaalblad Genealogie (blz. 95-96). De tekst hiervan zal binnenkort
toegevoegd worden aan onze website (in de online onderzoeksgids)."
(overigens erg interessant voor een ieder die hier meer over wil weten!)
De Registratiekamer heeft gereageerd met een telefoontje waarin men aangaf
de problematiek rondom de nieuwe privacyregels met betrekking tot
familieonderzoek te bestuderen.
Een van de aspecten is het doel van de registratie. Wanneer iemand
persoonsgegevens van levende personen op internet plaatst, gaat hij volgens
mij zelfs nu al in de fout. Vanaf september is dat in ieder geval duidelijk,
omdat dan ook de 'toestemming' veel duidelijker is gedefinieerd (deze dient
vanaf dan 'expliciet' te zijn, de wetenschap dat iemand 'er wel niks op
tegen zal hebben' volstaat dan niet meer).
Wanneer we dit vaststellen, wat moeten we dan met de gegevens over levende
personen die juist voor de meeste genealogen het moeilijkst te verkrijgen
zijn? De wet lijkt erop te duiden dat we aan elke persoon persoonlijk
toestemming moeten vragen. Maar wat nu als wél bekend is waar iemand geboren
is, maar niet waar deze nu woont of bereikbaar is? Omdat hij - omwille van
privacy - niet in het telefoonboek staat?
Verder is er nog de vraag van de meldingsplicht. Het lijkt erop dat een
stamboom die bijvoorbeeld gedeeltelijk op internet staat NIET meer is
vrijgesteld van aanmelding bij de registratiekamer, hoewel men nu een
stamboomregistratie vaak als een privé-verzameling ziet. ("Alle
niet-overheidsinstellingen die een persoonsregistratie hebben, moeten zich
in principe aanmelden. Voor veelvoorkomende en relatief eenvoudige
administraties geldt echter een vrijstelling van deze verplichting.")
Overigens gelden voor wetenschappelijke publicaties andere regels, al gaf de
dame van de Registratiekamer aan dat genealogie in die zin waarschijnlijk
niet als wetenschap wordt beschouwd. (hmm....)
Ben ik te pessimistisch, of dreigt er zwaar weer? ------------------
We vergeten mogelijk nog een probleem die zich aan kan dienen. Hoe zit het met
onze gegevens die we vanuit het buitenland betrekken.
Moet ook hier een schriftelijke toestemming volgen. Tante Ietje geboren in
Purmerend 1956 en geëmigreerd in 1958 naar Canada heeft daar 12 kinderen
gekregen. Heb dus van minimaal 13 personen toestemming nodig om het á in mijn
bezit te hebben en b om het te kunnen publiceren op het web. Hoe zit het met
mijn familieboek waar tante Ietje graag in vermeld wil worden?
punt 1. Namen en plaats en data zijn puur verzonnen.
punt 2. Een ieder die denkt dat hij of zij hier mee wordt bedoeld verwijs ik
naar punt 1. ----------- Hallo groep,
| Wanneer we de regels strikt zouden toepassen, komt het
| erop neer dat het vanaf die datum niet alleen niet is
| toegestaan om genealogische gegevens van levende
| natuurlijke personen te verzamelen zonder hun
| toestemming, maar ook om deze in bezit te hebben
| (voor zover deze zijn opgeslagen in een al dan
| niet geautomatiseerde "registratie").
O-jee...
... jarenlang -"zonder toestemming" van de borelingen- hun
geboortekaartjes "verzameld";
... verzameling "opgeslagen" in een oude schoenendoos en de
gegevens overzichtelijk "geregistreerd" op een
verjaardagskalender;
... en erger nog: openbaar tentoongesteld in mijn kleine
genealogische archiefkamertje (pal naast de voordeur; herkenbaar?)
Moet ik nu per 1 september 't gevang in ?
inderdaad kreeg ik vorige week een antwoord van de juridische afdeling van
het CBP (College Bescherming Persoonsgegevens, de opvolger van de
Registratiekamer). In het kort komt het antwoord hierop neer:
- een ieder die stamboomgegevens verzamelt voor persoonlijk of huiselijk
gebruik, mag dit blijven doen en heeft geen meldingsplicht.
- een ieder die stamboomgegevens verzamelt en deze deelt met anderen via
bijvoorbeeld internet, valt onder de nieuwe wet en heeft dientengevolge
een meldingsplicht [en is dus "in overtreding" zoals je dat noemt,
indien
hij/zij de stamboomregistratie niet aanmeldt bij het CBP.]
- een ieder die zijn of haar gegevens in bewaring geeft bij het Centraal
Bureau voor Genealogie, is vrijgesteld van persoonlijke melding, omdat het
bureau als organisatie een meldingsplicht heeft.
"Melding" houdt in dat je bij het CBP aangeeft welke gegevens je op
welke
manier verzamelt en hoe je er zorg voor draagt dat de gegevens niet in
verkeerde handen komen. Voor de aanmelding is een programma ontwikkeld dat
kan worden gedownload vanaf http://www.registratiekamer.nl/
Het antwoord op mijn vraag aan het CBP zou aan het CBG worden
doorgespeeld, zodat het CBG zijn leden hierover kan informeren.
Met vriendelijke groet,
John Stienen.
Belangrijk is om dan wel te onderscheiden dat het gaat om 'natuurlijke'
personen waarvan een bestand is aangelegd. Volgens mij zijn mensen die
zijn overleden niet meer vallend onder deze definitie (art. 1 van de
WBP) ...?
Dus als je m.i. ophoudt bij het op internet publiceren rond circa 1900
met de jonge gegevens (tenzij men toestemming geeft tot publicatie) is
er volgens mij weinig anders aan de hand in vergelijking met voorheen.
Vr.gr.,
Herman de Wit

|