Het duurt veel korter dan je denkt
ook als je denkt
het zal wel korter duren dan ik denk
dan duurt het toch
nog korter dan je denkt
-------------------------------------------------------
Wij zijn allemaal kinderen van ouders,
maar plotseling ben je iemands kind niet meer.
Geen grote brede schouders.
Waar vinden we de inhoud van het leven weer?
Dan denk je, we hebben een gezin,
en we hebben elkaar,
doodgaan hoort bij het leven
en dat is maar al te waar.
Nu de drukte voorbij is, de stilte
zich opdringt, wordt het gemis aan
onze dierbare meer en meer voelbaar.
Een hand, een woord, een gebaar
doen je zo goed als je iemand die je liefhebt
verliezen moet.
----------------------------------------------
Als mijn levenseinde nadert,
denk ik aan wat ik heb volbracht
Eer ik oud, moe en tevreden
sluimer naar de eeuwige nacht
Of het goed was of slechts matig,
of te geestig, of te statig
't komt er dan niet meer op aan.
Alleen, ik heb mijn best gedaan.
-----------------------------------------------
Waarom gaan de verkeerde mensen dood?
Waarom blijven er zoveel zeikerds leven?
In mijn omgeving weet ik er al meer dan zeven
Ach ik ken er zo een hele sloot.
Waarom gaan de verkeerde mensen dood?
Waarom zit God zich steevast te vegissen?
Hij haalt steeds degenen die ik niet kan missen
En dat aantal is inmiddels veel te groot.
-------------------------------------------------
Waar hoop is, is leven,
maar als de hoop je wordt ontnomen,
dan is er geen leven meer.
------------------------------------------------
Het land van jou en mij
als ik niet meer hier woon
in het land van jou en mij
bedenk dat ik ergens ben
zonder land en jaargetij
ik zweef daar door de ruimte
lichter dan een veer
en kijk zonder zorgen
liefdevol op jullie neer
------------------------------------------
Hebben woorden wel waarden
Voor wie verstomd is en verdoofd?
Doet medeleven er nog toe?
Voor wie een leven heeft verloren
Maar heus, ik voel de stilte in je hart....
De woede in je hoofd
en kan je tranen horen
-------------------------------------------------
Wat was jij inpirerend
wat was jij lief
wat was jij positief
wat was jij humorvol
wat was jij gastvrij
wat was jij een goede vriend
-----------------------------------------
'n beetje
Sterven doe je niet ineens
maar af en toe een beetje
en alle beetjes die je strierf
't is vreemd, maar die vergeet je
het is je dikwijls zelfs ontgaan
je zegt ik ben wat moe
maar op een keer dan ben je aan
je laatste beetje toe.
-------------------------------------------
Op een dag zul je je geliefde verliezen
zal een kind zonder vader zijn
Op een dag zal een kleinkind
zijn opa moeten missen...
kan een vriend er niet meer voor je zijn!
-----------------------------------------
Flarden van gedachten
golven van emoties
't is energie die jou vasthoudt
zo blijf je ons toevertrouwd
in alles zit jouw energie
veel had je immers al bezield
dat kan niet verloren gaan
het blijft verweven met ons bestaan
-------------------------------------------
Voor wie leeft in eenvoud
is het leven eenvoudig
-----------------------------------------
Je hebt een steen verlegd in een rivier op aarde,
Nu weet je dat je nooit zal zijn vergeten
Je leverde bewijs van je bestaan,
Omdat door het verleggen van die ene steen
De stroom nooit meer dezelfde weg zal gaan.
----------------------------------------------
De indruk die ik achterlaat
is het symbool van mijn liefde
voor al mijn dierbaren om mij heen.
Veel hebben wij gelachten,
ook hebben wij gehuild,
nu is het stil....
---------------------------------------
Er zijn geen woorden voor een zieke
van wie je weet zij redt het niet.
Je streelt haar wang, je ziet haar ogen,
je bent bevangen door verdriet.
Toch ben je dankbaar voor haar einde
dat na zoveel moedig strijden kwam,
omdat het niet alleen haar leven,
maar ook haar lijden overnam.
-----------------------------------------
Als je ouder wordt
en niet meer weet waar je bent
Als je mensen ziet
maar ze niet meer echt herkent
Als je moet leven met zo'n stil verdriet
dan rouwen wij, maar treuren niet
---------------------------------------------
Hij was een man van weinig woorden
Lief voor hen die bij hem hoorden
Zo bescheiden als hij heeft geleefd,
zo bescheiden is hij ook gestorven
------------------------------------------
Aan het roer dien avond stond het hart
en scheepte maan en bossen bij zich in
en zeilend over spiegeling
van al wat het geleden had
voer het met wind en schemering
om boeg en tuig voorbij de laatste stad
-----------------------------------------------
't Leven is goed,
maar als het leven niet meer goed is,
is het goed als je niet meer leeft
----------------------------------------------
Afscheid nemen is
met dankbare handen aanemen
al wat herrineringen waard is
---------------------------------------------
Geen dag met jou, zomaar een dag
Geen dag zonder jou meer zomaar een dag
-----------------------------------------------
Het belangrijkste in het leven
zijn de sporen van liefde
die we achterlaten wanneer we gaan
------------------------------------------------
Een man met veel begrip
en een goed luisterend oor
Heel bijzonder, heel gewoon
gewoon een heel bijzonder man
-----------------------------------------------
Als leven geen leven meer is
verlangt de geest naar vrijheid
--------------------------------------------------
Langzaam ben je moe gestreden
Stilletjes ben je heengegaan
maar je grote inzet en levensblijheid
zullen ons steeds voor ogen blijven staan
-------------------------------------------------
Ik wilde nog zveel
Maar had niet meer de kracht
de ziekte had mij volkomen in zijn macht
Ik was zo moe, ik heb mijn strijd gestreden
---------------------------------------------------
Het geruis der verandering
Het is gedaan, het ging voordbij
---------------------------------------------------
Voor jou was geen zee te hoog
Bruisend stond je in je leven
met humor en kracht
Dank je, dat wij dit met jou mochten delen
------------------------------------------------
Als je door verdriet wordt neergeslagen
Het waarom van dit aan niemand kunt vragen
Dan is het goed dat je zoveel fijne mensen ziet
------------------------------------------------
Zij was altijd jong van geest
Met belangstelling voor alles en iedereeen
Rust nu maar uit
U heeft u strijd gestreden
U heeft het moeizaaam ondergaan
Wie zal begrijpen wat u heeft geleden
-----------------------------------------------
Als de muziek is uitgespeeld
blijven de klanken
vol herinnering achter
--------------------------------------
Jouw stille zuivere liefde
die geen einde kennen zal
en ons zal blijven voeden,
hier en nu en overal
------------------------------------------------
Als je bang bent dat je hart breekt
Kan je nooit van iemand houden
Als je bang bent om je nek uit te steken
kun je nooit je dromen verwezelijken
Als je bang bent om te sterven
kun je ook niet leven
---------------------------------------------
Een tevreden leven
met heel veel geven
Door gewoon te zijn
dankbaar voor groot en klein
Scherp oog en oor voor het geheel
woorden niet al teveel
Een rijk leven te midden van mens
bloem en beest
het is mooi geweest
-----------------------------------------------
Klagen deed zij nimmer.
verdragen des te meer
Meeleven met een ieder tot het laatst.
haar manier van leven verbaasde ons steeds weer
-------------------------------------------------
De een herkent een geliefde in een ster
diegene is dan niet zo dichtbij
maar ook niet ver
Anderen herkennen diegene in een vlinder
het gemis blijft
Maar wordt door deze herkenning iets minder
Soms is het fijn als je iemand die je mist
ergens in hetkent
want diegene heeft je niet echt verlaten
zodat je weet dat je niet alleen bent
------------------------------------------------
Dit sterven is zo moeilijk te verwerken
Zijn leven was ons allen zoveel waard
Hij was een van die stille, geestelijke sterken
die iedereen, alleen zichzelf niet spaart
----------------------------------------------
In de rijk begroeide tuin
waar fuchsia's veilig bloeien
Staat je voetstap in het zand
Vind je sporen van het snoeien
--------------------------------------------
Nu moeten wij verder zonder jou
je stem zullen wij nooit meer horen
Nooit meer je arm om ons heen
wij voelen ons hopeloos alleen
Onze mooiste herinnering zal zijn
ons leven met jou, dat was fijn
--------------------------------------------------
Achter je ligt een leven van werken
en juist dat bepaale in alles jouw gezicht
flink was jij je hele leven
Moedig ben je tot het einde gebleven
flink wil je dat wij nu zijn
Maar afscheid nemen, doet ons zo'n pijn
-----------------------------------------------
Nooit meer die lach, die blije groet
Nooit meer die woorden "altijd goed"
Tevreden als altijd bent u heengegaan
Pa, bedankt voor alles
wat u voor ons heeft gedaan
--------------------------------------------
Wanneer ik op mijn bed aan U denk
dan blijf ik wakend over U peinzen
Want Gij zijt altijd mijn beschermer geweest
Ik koester mij onder uw vleugels
Met heel mijn hart hou ik vast aan U
het is Uw hand die mij steunt
-----------------------------------------------
Een moeder is een bijzonder wezen
zij kon veel verdriet en pijn genezen
Voor haar kinderen een steunpilaar
altijd stond ze voor ons klaar
Is je moeder ook nog een lieve
en verstandige vrouw
dan sta je in het leven nimmer in de kou
Een gelukkig kind die zo'n moeder bezat
wij kunnen zeggen:
Zo'n moeder hebben wij gehad
Dankbaar zijn wij voor haar leven
dat zoveel liefde
vreugde en wijsheid heeft gegeven.
--------------------------------------------
Onze grootste moeder en oma
werd langzaamaan klein, maar niet
haar liefde en wilkracht om bij ons te zijn
Moegestreden heeft ze zich nu toch moeten
toegeven aan de roep van de dierbaren
die haar voorgegaan zijn.
-------------------------------------------
Na een strijd moeizaam gestreden
ging je heen, niet onverwacht.
Niemand wist hoeveel je hebt geleden
Onuitputtelijk was je kracht
maar ook heraan kwam een einde
Het deed je zeer ons te laten staan
maar hiermee hebben we vrede
omdat je nu kunt rusten gaan
--------------------------------------------
Een groot mens is niet meer
Altijd stond hij voor iedereen klaar
Een man met een gouden hart
is zo plosteling bij ons weggerukt
je was de liefste man
de beste pa en nog maar zo kort een trotse opa
We zullen je zo vreselijk missen
Je liet nog een laatste groot geschenk
---------------------------------------------
Zo ver we konden, zijn we met u gegegaan
de laatste fase samen doorstaan
Oma u was een schat voor ons allen
U te moeten missen zal ons zwaar vallen
diep trots zijn we, zo'n oma te hebben gehad
U blijft bij ons diep in ons hart
----------------------------------------------
Waarom al dat vechten
Waarom al die pijn
Je wilde her niet weg
Je wilde bij ons zijn
De strijd was oneerlijk
En geheel niet terecht
Je wilde zo graag verder
Maar verloor dit gevecht
------------------------------------------
Wat wij samen hadden
Zal nooit iemand begrijpen
Jou te verliezen doet zo'n pijn
vreselijk pijn
Wetend dat het nooit meer
hetzelfde zal zijn
--------------------------------------------
Mijn vader kan alles
Zoals met je ogen praten
Geen vraag onbeantwoord laten
Mijn rots, altijd trots
Je oordeelde niet maar gaf te denken
Zoveel mooie verhalen, samen beleefd
Voor altijd in een hoekje van mijn gedachte
zoals je altijd zei
Wie weet nog hoe.....
---------------------------
Opeens was ze verdwenen.
We konden er niets aan doen.
We hebben niet eens afscheid kunnen nemen.
Niet eens een kleine zoen.
De leegte die ze heeft achtergelaten
Zit nu in ons hart verstopt
en de lege gaten
Zijn met verdriet volgepropt
Een hand, een woord
een gebaar, doen je zo goed
als je iemand die je liefhebt
verliezen moet
----------------------------------------------
Zwaar werden de dagen
en lang duurde de nacht.
Hoe moeilijk is het vechten
bij het ontbreken van kracht
-------------------------------------
Alles waar je echt van houdt
zal je wamte blijven geven
Ook al is het niet gebleven
of geworden wat je wou
't blijft altijd een deel van jou
-----------------------------------------
Na vele jaren van samenzijn en dankbaar
voor alles wat zij voor ons heeft betekend,
moeten wij tot onze droefheid mededelen
dat plotseling is heengegaan mijn moeder,
onze schoonzus en en tante
---------------------------------------------
Beetje bij beetje moesten we je verlaten
we konden uiteindelijk niet meer met je praten
Die blik, die stilte, die deed vaak zeer
de moeder van vroeger was je niet meer
We zagen heel goed je stille verdriet
maar helpen konden we je niet
------------------------------------------
Zij was een moeder voor vele
Plotseling brak er iets in u
Werd u een ander mens
Hoewel u ons nog herkent
Hebt u geen woorden meer te zeggen
Hoe eenzaam en onmachtig u bent
Langzaam bent u van ons weggegleden
Praten kon u helaas niet meer
Toch moie herinneringen aan wat we nog deden
Maar de stiltes en het u niet begrijpen
Deden vaak heel zeer
-------------------------------------------
All the promises we make
from the cradle to the grave
when all I wants is you U2
-------------------------------------------
Je vader blijft je vader
zo eigen en vertrouwd
Je wilt hem niet graag missen
omdat je nog van hem houdt
Maar eens dan komt de dag
dat je hem moet laten gaan
Je verstand zegt dat het goed is
maar in je ogen blinkt een traan.
-------------------------------------------
Zo ploseling ben je van ons heengegaan
daar heeft niemand ooit bij stilgestaan
Wat in onze herinnnering blijft is je lach
je genoot van het leven
Bedankt voor alles wat je ons hebt
gegeven.
------------------------------------------
Nog meer gedichtjes
klik hier
of hier | 
Terug
homepage Linda
Groot-Oud
